Leutnant [porucznik] niemieckich wojsk pancernych - kampania wrześniowa 1939.

01 - czapka oficerska z różowym otokiem ["Waffenfarbe Rosa"] wojsk pancernych

02 - kurtka mundurowa dwurzędowa z czarnego sukna, różowe wypustki umieszczane do 1940, na kołnierzach patki "Kragenspiegel" wojsk pancernych z tradycyjnym pruskim znakiem Huzarów Śmierci "Totenkopf" - nie mylić ze znakiem stosowanym w SS

03 - koszula szara z przednimi kieszeniami zapinanymi na 3 guziki, do mundurów wyjściowych - koszula biała,

04 - spodnie wojsk pancernych z zapinaną przednią kieszenią i ściągaczami na nogawkach

05 - para podkutych butów oficerskich,

06 - czołgowe słuchawki,

07 - laryngofony,

08 - gogle ochronne,

09 - pas oficerski główny z jasnej skóry, M-34

10 - kabura z jasnej skóry na pistolet P-08 Luger,

11 - para rękawiczek zamszowych, szarozielonych,

12 - para regulaminowych szarych skarpet - białe pręgi oznaczają rozmiar,

13 - Meldetasche - mapnik, raportówka wz. 1931, do noszenia na pasie głównym,

14 - lornetka polowa Zeiss 6x30.

Jednostki pancerne, które powstały w wyniku reorganizacji dawnych pułków kawalerii [np. Panzer-Regiment 24. przekształcony z Reiter-Regiment 2.], zachowały prawo do używania żółto-złotych wypustek tego rodzaju broni ["Waffenfarbe Goldgelb"]. Czołgiści tych jednostek, jako dodatkowy wyróżnik, nosili kawaleryjskie bryczesy ze skórzanymi lejami.

"Waffenfarbe Rosa" - wojska pancerne	"Waffenfarbe Goldgelb" - kawaleria

Kolejnym elementem ubioru niemieckiego czołgisty był charakterystyczny duży, okrągły, wełniany beret - Baskenmütze. Można go było założyć na hełmofon - Schutzmütze. Hełmofon wyściełały grube podkładki. Jednak już w trakcie działań frontowych, wełniane berety okazały się niepraktyczne i czołgiści chętniej nosili furażerki - Schiffen, lub polowe czapki z daszkiem - Einheitsfeldmütze. Od 1940 berety zaczęto stopniowo wycofywać z jednostek.

"Reichskriegflagge"